Één van de betere (opinie)artikelen die ik heb gelezen sinds de controversie over Wikileaks ontstond is afkomstig van Femke Halsema en verscheen in het NRC Handelsblad van gisteren (en vandaag in NRC.next): “Regering legt het altijd af tegen net iets slimmere hacker”. De titel klinkt echter wat negatief. Maar haar uiteindelijke conclusie is een juiste: “Zij kunnen ook samen met burgers democratische openbaarheid opnieuw vormgeven. Dat betekend dat zij zich in parlementaire enquêtes altijd en zonder terughoudendheid verantwoorden over hun oorlogsbeslissingen (…) Deze tweede keuze is de koninklijke weg. Uit democratisch zelfbehoud is het ook de enige route die we kunnen nemen.”

Halsema geeft aan de publieke discussie van een morele in een politieke te willen veranderen. Hulde voor dat inzicht, want daar is het uiteindelijk om te doen, <a href="http://zunguzungu.wordpress.com/2010/11/29/julian-assange-and-the-computer-conspiracy-%E2%80%9Cto-destroy-this-invisi...

Even goed en rustig lezen, Louise O. Fresco over films als An Inconvenient Truth en de nieuwe Food, Inc. (trivia: beiden hebben (o.a.) dezelfde uitvoerende producent):

(...) als je een geweten hebt, dan mag je niet de nodige nuance aanbrengen en zeggen dat modernisering en technologie niet per definitie fout zijn en juist ook veel goeds gebracht hebben. Dan zwijg je, om niet de verdenking op je te laden dat je geen hart hebt. Zo is een nieuwe tirannie ontstaan, die van de onweersproken kritische klasse. En dat is de meest ongemakkelijke waarheid.

Samengevat gaat haar betoog over het marginaliseren van de foutjes door kritische media die in films zitten als An Inconvenient Truth. O...